Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Η αντίσταση του λαού το μέγα σας εμπόδιο


Από την προχτεσινή εκδήλωση διαμαρτυρίας στην βουλή

Ήρθε και το πρώτο μνημόνιο στην Κύπρο το οποίο ήρθε όχι μόνο απλά για να μείνει αλλά για να ταρακουνήσει καλά την καθημερινότητα μας.

Δυστυχώς για ακόμη μια φορά επαληθευόμαστε όλοι αυτοί οι οποίοι συνεχώς φωνάζουμε ότι ΠΡΕΠΕΙ να ασχολούμαστε με την πολιτική. Γιατί μια άλλη απόφαση στην πολιτική σκηνή μπορεί να επηρεάσει την καθημερινότητα μας. Ειδικά αυτό προς τους νέους οι οποίοι όχι απλά δεν ασχολούνται με την πολιτική σκηνή αλλά γίνονται προεκλογικά όργανα των κομματαρχών τους και των παρατάξεων τους επί καθημερινής βάσεως.

Τελικά όμως αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι ο λαός θα αντισταθεί με κάθε μέσο. Γιατί άρχισε να αντιστέκεται. Και να και πάλι θα συνεχίσει να γεμίζουν οι δρόμοι με ανέργους, όπως και στην μητροπολιτική Ελλάδα, και θα προσπαθούν να διεκδηκήσουν το αυτονόητο. Μια απλή ζωή να θρέψουν τα παιδιά τους, να τα σπουδάσουν, να μπορούν να ονειρεύονται μια νέα ζωή καλύτερή. 

Το ζήτημα όμως είναι ότι επειδή στην Κύπρο όλοι μάθαμε να τα έχουμε τα καλά τις κοιλιάς μας αυτό θα μας έρθει ξαφνικό και όλο και περισσότερος κόσμος θα κατεβαίνει στους δρόμους, θα τους ρίχνει γιαούρτια, θα φωνάζει. Το προχτεσινό γεγονός ήτανε μόνο η αρχή. Ήταν περίπου 20 άτομα και κατάφεραν να σπάσουν την αλυσίδα στην πύλη και να μπουν μέσα. Η αστυνομική δύναμη θα το παίζει ντε και καλά επιβολή του νόμου παντού και θα σφίγγουν τα δόντια. Ποιους θα κτυπάνε άραγε όταν θα αντιδρά ο κόσμος; Τον οικογενειάρχη που έχει 5 παιδιά να μεγαλώσει; Θα το τολμήσουν. Τους είδαμε και στο προεδρικό πριν ένα χρόνο πως συμπεριφέρθησαν προς τον απλό και άοπλο κόσμο και είδαμε την ανοχή του μέγα Χριστόφια. Ο άνθρωπος ο οποίος είναι ο Πάπας της πολιτικής και κατέχει το αλάθητο. Αυτός που κλαίγοντας θα αγωνιστεί για τους εργαζομένους (λέει) αλλά την επομένη βλέπουμε δημοσιεύματα για αύξηση των μισθών των υπουργών και του ίδιου του προέδρου. 

Δίκαιη κοινωνία. Δεν μας παρατάνε λέω εγώ για πόσο καιρό ακόμη θα κοροϊδεύουν τον απλό λαό; Πόση υποκρισία όταν η ΕΔΟΝ και η Προοδευτική κάνουν διαδήλωση για το μνημόνιο ενώ οι ίδιοι το υπόγραψαν;  Και όχι στο προεδρικό αλλά στην βουλή παρακαλώ. Δηλαδή η βουλή υπόγραψε το μνημόνιο ή ο πρόεδρος του κόμματος σας; Ε μα φυσικά σιγά μην πάτε στο προεδρικό. Θα εναντιωθείτε του κόμματος σας;

Που είσαστε νεολαία του ΔΗΣΥ να διαμαρτυρηθείτε για την φοιτητική χορηγία που το κόμμα ΣΑΣ υπερψήφισε την μείωση της; Σιωπήσατε ε; Μα και βέβαια θα σιωπούσατε γιατί τους τόσους "αγώνες" σας που κάνατε για την μη αποκοπή της φοιτητικής χορηγίας τις κάνατε καθαρά για προεκλογικούς σκοπούς και μόνον. Τώρα καιρός είναι να βρείτε άλλο ζήτημα τα "πιπιλάτε" γιατί αυτό σας έχει τελειώσει. 

Τα εκατομμύρια που θα δοθούν και φέτος στα κόμματα για την προεκλογική τους δεν λέγονται. Αλλά ο λαός θα συνεχίζει να πεινά και να έχει τα προβλήματα του χωρίς ο ίδιος να φταίει. Θα συνεχίζει να χάνει τις δουλειές του και να μην μπορεί να επιβιώσει γιατί κάποιοι κόβουν τα επιδόματα. 

Η αντίσταση του Λαού όμως θα είναι το μέγα σας εμπόδιο σε ότι προδοτική πράξη εναντίον του προσπαθήσετε να κάνετε. Γιατί όταν ο λαός εξεγερθεί, το ποτήρι θα ξεχειλίσει και σε μια μέρα θα σας πάρει όλους. Μόνο έτσι θα καταλάβετε ότι πρέπει να αγωνιστείτε για το καλό τούτου του τόπου και του Λαού του και όχι το καλό της κομματικής σας καρέκλας. Γιατί όσο κάποιοι επιμένουν θα τρίζει για τα καλά η κομματική σας καρέκλα της ευμάρειας και της απόλαυσης των υλικών αγαθών. 

Γιατί κάνατε την δημοκρατία να μοιάζει με δικτατορία και τα επιδόματα μια πίεση για το κράτος να τα δώσει και όχι υποχρέωση. Αντί να δίνετε στους πολύτεκνους, φτωχούς και αυτούς που αγωνίζονται στον στίβο της ζωής προτιμάτε να τους τα κόβετε και να αυξάνετε τα δικά σας, να τους τα κόβετε και εσάς τίποτε. Κοιτάξτε στα μάτια τον άνθρωπο που δεν έχει δουλειά και έχει να θρέψει 5 παιδιά και αν τα καταφέρετε να του μιλήσετε καλώς, αν όχι καλύτερα να εγκαταλείψετε την πολιτική γιατί είστε εντελώς ανίδεοι τι συμβαίνει. 

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Μια κατάσταση εκτός ελέγχου

Στα κατεχόμενα εδάφη μας η σημαία της παρανομίας και της βίας.

Τις τελευταίες μέρες όλο και κάτι συμβαίνει σε αυτόν τον τόπο. Την μια συλαμβάνουν αστυνομικούς της Κ.Δ. οι κατοχικές αρχές, σήμερα συλαμβάνουν άλλο Κύπριο πολίτη ο οποίος κατείχε κηνυγετικό όπλο στα κατεχόμενα και η ιστορία συνεχίζεται.

Βέβαια δυστυχώς επαληθεύονται όλοι αυτοί, αυτόνομες παρατάξεις κτλ, οι οποίοι φώναζαν κατά την διάνοιξη των οδοφραγμάτων ότι αυτή η ενέργεια θα σηματοδοτεί μια επιπλέον αναγνώριση του Ψευδοκράτους από τους Έλληνες αλλά και οικονομική ενύσχηση των κατεχομένων. Το ζήτημα των οδοφραγμάτων, που πολλοί πρότρεξαν να φωνάξουν "φασίστες" αυτούς οι οποίοι φώναζαν, δεν είναι ζήτημα απλά Εθνικό, είναι ένα ζήτημα που έχει πτυχές σε όλα τα φάσματα. Από κοινωνικό ζήτημα στο Εθνικό, από οικομικό ζήτημα στο ζήτημα λύσης του Κυπριακού ζητήματος.

Κατά καιρούς οι αυτόνομες παρατάξεις στις διάφορες φοιτητικές Ενώσεις κατάθεταν προτάσεις για κλείσιμο των οδοφραγμάτων με αρκετά επιχειρήματα αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι μόνο κακό φέρνει η διάνοιξη αυτών για την Κύπρο και τον Λαό της. Συγκεκριμένα μπορείτε να δείτε την πρόταση της Ανεξάρτητης Φοιτητικής ΈΠΑΛξης του πανεπιστημίου Κύπρου (πρόταση 21) την οποία (πρόταση) απέρριψαν όλες οι κομματικές παρατάξεις. Μάλιστα κάποιες είχαν και το "επιχείρημα" ότι ήταν προεκλογική δέσμευση του εκάστοτε προέδρου πως είναι δυνατόν εμείς να διαφωνούμε.

Κατά καιρούς οι πολιτικάντηδες παρουσίαζαν την διάνοιξη ως μια οδό προς την λύση (της λύση όπως οι ίδιοι βέβαια ονειρεύονται) και ότι όλα θα ήταν ειρηνικά και τέλεια. Αυτό όμως που λείπει από τις εκάστωτε πολιτικές ηγεσίες μας είναι ότι ξεχνούν. Ξεχνούν πολύ εύκολα τι εστί Τούρκος, τουρκική κατοχή και βαρβαρότητα και νομίζουν ότι με το να γίνουμε καλά παιδειά όλα τα προβλήματα μας θα λυθούν με αυτούς και θα μας δώσουν και το κατεχόμενο τμήμα της Πατρίδος μας πίσω. Βέβαια όλοι αυτοί διαψεύδονται μέρα με την μέρα και δυστυχώς δικαιωνόμαστε εμείς που κατά τ' άλλα μια φούχτα νέοι είμαστε "φανατισμένοι" που δεν έχουμε καμιά σχέση με την πολιτική.

Μετά το περιστατικό με τους αστυνομικούς ο κόσμος φάνηκε να επιθυμεί το κλείσιμο αυτών αλλά και πάλι οι "μεγάλοι" πολιτικοί ηγέτες θεωρούσαν τέτοια πράξη "συναισθηματισμούς" κατά τον "μεγάλο" Ν. Ανα(ν)στασιάδη και κατά τον "μεγάλο" Δ. Γριστόφκια "ε έλεος!" (βλέπε την πρόσφατη του συνέντευξη.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η διάνοιξη των οδοφραγμάτων μόνο κακό έφερε. Αυτοί οι πολιτικάντηδες ζώντας στον δικό τους κόσμο, ως συνήθως, αρνούνται να δουν τις πραγματικότητες και κρύνονται πολύ εύκολα πίσω από την "μετριοφροσύνη", την προσοχή και τα άλλα που κατά καιρούς χρησιμοποιούν για να κρυφτούν και να "επιχειρηματολογήσουν". Χαρακτηριστικές είναι οι εκφράσεις των πολιτικάντηδων τόσο του Κάρογιαν όσο και του Αναστασιάδη. "Τούτην την ώρα.. (μπούρδες) ...χρειάζεται σύνεση, ορθολογισμός, ενότητα..... για να γλυτώσει τούτος ο Λαός από τα προβλήματα της οικονομίας" κτλ κτλ κτλ.

Το θέμα όμως του κλεισίματος του οδοφράγματος δεν είναι ένα θέμα που πάει μόνο του αλλά συνοδεύεται από μια στρατηγική σοβαρή και συνολική για το κυπριακό ζήτημα. Το κλείσιμο τους οδοφράγματος συματοδοτεί και απομόνοση του ψευδοκράτους που θα πρέπει να προωθηθεί και θα πρέπει να είναι η αρχή της διεκδικητικής μας στρατηγικής. Μαζί με την ενημέρωση των ξένων (όχι μόνο των κυβερνήσεων αλλά και των Λαών) και την συνολική αντιμετώπιση της τουρκικής προπαγάνδας θα δώσει νέες προοπτικές για απελευθέρωση των εδαφών μας. Επίσης, η επανατοποθέτηση του ζητήματος σε ζήτημα εισβολής - κατοχής (κάτι που το akel συμφωνεί τάχα και θεωρεί ότι οι "διακοινοτικές" συνομιλίες είναι τοποθετημένες στο πρόβλημα εισβολής και κατοχής) προβλέπει και αποχώρηση από οποιανδήποτε συνομιλία με οποιονδήποτε παράνομο ηγέτη. Το λάθος σε αυτή την περίπτωση είναι ότι κάποιος ο οποίος είναι εκλελεγμένος από παράνομους Τούρκους εποίκους τον θεωρούμε ηγέτη των Τ/κ! (αν είναι ποτέ δυνατόν).

Κατ' επέκταση κίνδυνος για την λύση του κυπριακού ζητήματος δεν μπορεί να υπάρξει με το κλείσιμο των οδοφραγμάτων εάν και έφοσον η πλευρά μας πάρει όλα τα μέτρα που θα πρέπει να πάρει για αποφυγή διπλωματικών προβλημάτων.

Πάντως τα αποτελέσματα της σημερινής κατάστασης τα ξέρουμε. Την φάση ακριβώς που το ψευδοκράτος θα κατέρρεε οικονομικά, αποδεχθήκαμε με πανηγυρισμούς, την διάνοιξη τους δίνοντας αυτόματα ζωή στο ψευδοκράτος. Αυτό το ψευδοκράτος που χτίστηκε πάνω στο αίμα, στην βία και την σφαγή. Αυτό το ψευδοκράτος που καταστρέφει καθημερινά τον τόπο των Πατέρων μας και προωθεί την μισαλλόδοξη ανθελληνική προπαγάνδα.

Τέλος, ας σκεφτούμε πόσα κακά φέρνει στον τόπο η συνέχιση ελεύθερης διακίνησης από και προς τις κατεχόμενες περιοχές. Παράνομη μετανάστευση, λεφτά στο κατοχικό καθεστώς, δουλειά σε Τ/κ (που μένουν στα κατεχόμενα) και το χειρότερο σε έποικους, πιο εύκολη εισαγωγή στον τόπο ναρκωτικών και φτηνών κροτίδων, το περιστατικό που έγινε πρόσφατα με τους αστυνομικούς που είχε ως αποτέλεσμα την κατάσχεση των οχημάτων της "Δημοκρατίας" και των όπλων χωρίς καμιά αντίδραση από το κράτος(!) και τόσα άλλα που προωθούν την κοινωνική εξαθλίωση μας και την εθνική μας καταστροφή. Παρόλα ταύτα οι πολιτικάντηδες θεωρούν την οποιαδήποτε σκέψη κλεισίματος των οδοφραγμάτων "συναισθηματισμούς"!


Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Προ της κατάρρευσης και τα όρνεα ψηφοθηρούν




Σχόλιο Ε.Α.: Σε κάθε εκλογική περίοδο οι κομματικές φοιτητικές παρατάξεις δείχνουν όσο ποτέ άλλοτε το πραγματικό ψηφοθηρικό κομματικό τους πρόσωπο. Όσο ποτέ άλλοτε αρχίσουν να βλέπουν τους φοιτητές ως ψήφους καθαρά και στόχο έχουν να εξυπηρετήσουν τον κομματικό μηχανισμό για να "μην χαθεί ούτε μία ψήφος". Αντί δηλαδή σκοπός τον κομματικών παρατάξεων να είναι η πολιτικοποίηση του νέου και η ενεργή ενασχόληση του με τα κοινά σκοπός είναι μια πελατειακή σχέση που απώτερο στόχο έχει το κομματικό όφελος.

Ο προεκλογικός παλμός των Προεδρικών του 2013 έχει αρχίσει και το παιδομάζωμα, ιδιαίτερα των νέων που αντιμετωπίζουν με δυσπιστία την κυπριακή κομματοκρατία, οργιάζει. Και ενώ οι κομματάρχες επιδίδονται στο δικό τους παιχνίδι εξουσίας και διατήρησης του πολιτικού τους γοήτρου, η τύχη της Κύπρου κρέμεται από μια λεπτή κλωστή.
Τραγικοί συμμέτοχοι στον «πόλεμο» κατάκτησης της Προεδρικής Καρέκλας και οι φοιτητές των κομματικών φοιτητικών παρατάξεων, των οποίων το μέλλον θυσιάζεται στο βωμό των συμφερόντων της κομματικής ολιγαρχίας, παρ’ όλα αυτά εξακολουθούν να κυνηγούν τις ψήφους που θα εγκαταστήσουν τους κομματάρχες τους στην εξουσία.
Αδυνατούν να αντιληφθούν, ακόμη και στην εσχάτη, οι στρατολόγοι των κομμάτων πως το κομματικό σύστημα το οποίο έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στις εκλογές παραμελώντας παντελώς τη διαχείριση των προβλημάτων που απειλούν τον Κυπριακό Ελληνισμό. Αφενός, ο Τούρκος εισβολέας συνεχίζει ακάθεκτος την εφαρμογή των εκθέσεων Νιχάτ Ερήμ για επανάκτηση της Κύπρου από την Τουρκία, αφετέρου οι Τροϊκανοί έχουν καταθέσει το Μνημόνιο προτάσεων τους για αποπληρωμή του τραπεζικού και δημοσιονομικού χρέους, το οποίο κατ’ομολογία τους θα «πονέσει» τον Κυπριακό Ελληνισμό. Αυτή η ανευθυνότητα και η ανικανότητα των κομματικών ταγών του τόπου μας να διαχειριστούν την παρούσα κατάσταση αποδεικνύεται καταστροφική για την Κύπρο, καταστροφικότερη μάλιστα των αιτιών που την προκάλεσαν.
Εν αντιθέσει με τους κομματικούς, εμείς δεν θα καταστούμε συνένοχοι στη δική τους κατρακύλα. Οι αυτόνομοι αντι-ομοσπονδιακοί φοιτητές θα είμαστε διαρκώς στις επάλξεις για την ανόρθωση της Κύπρου, υπερασπιζόμενοι την φωνή των ελεύθερων νέων του τόπου μας. Θα αντιταχθούμε τόσο στους εξωτερικούς κινδύνους που απειλούν τον Κυπριακό Ελληνισμό αλλά και στην προσπάθεια του κομματισμού να μετατρέψει τη νεολαία μας σε «χρήσιμους ηλίθιους» των συμφερόντων του.
Καταλήγοντας, εμείς συνεχίζουμε το δικό μας αγώνα, ο οποίος είναι υπεράνω των αξιωμάτων και των κομματικών σκοπιμοτήτων, με την υπευθυνότητα που διαχρονικά χαρακτηρίζει το χώρο μας. Μοναδική συμβουλή στους νέους που βολιδοσκοπούνται καθημερινά από τους ψηφοθήρες, παραφρασμένη από τον Σαιξπηρικό Περικλή είναι η εξής:
«Φοβού τον κομματάρχη που σε φιλά!!!»
Γραφείο Τύπου Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Η ανυπαρξία του αγώνα της κυβέρνησης είναι εμφανέστατη


Η διαφήμιση της O2.


Η ανυπαρξία της διαφώτισης της κυβέρνησης και των διαβημάτων της για το κυπριακό ζήτημα στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες είναι εμφανέστατη. Αυτό θα καταλάβει κάποιος ο οποίος δεν είναι για περισσότερο από 2 μέρες στην Αγγλία. 

Ενώ η κυβέρνηση ασχολείται ανελλιπώς πως θα κανονίσει τους δικούς της και πως θα διατηρήσει τον μισθό των κυβερνητικών αξιωματούχων οι Τούρκοι κάνουν καλά την δουλειά τους σε εταιρείες στην Αγγλία. Μια απλή μάτια στις χρεώσεις των διεθνών κλήσεων της O2 θα σας πείσει και θα μας κάνει να καταλάβουμε ότι τον λάκκο μας μόνοι μας τον σκάβουμε.

Η κυβέρνηση μας, με την ανυπαρξία της στον διεθνή χώρο και με την υποβάθμιση αυτής από νόμιμο κράτος σε κοινότητα καταφέρνει πανηγυρικά να αφήσει τους Τούρκους να αλωνίζουν και τους ανυποψίαστους Άγγλους πολίτες (αλλά και Ευρωπαίους) να νομίζουν ότι απλά υπάρχουν όντως 2 πλευρές (turkish side and greek side) στην ελληνική μας νήσο. 

Παρά η κυβέρνηση να εκδίδει "ενημερωτικά" έντυπα προς τον λαό για την Ομοσπονδία καλό θα ήτο να εκδίδει ενημερωτικά έντυπα για τους Ευρωπαίους των άλλων χωρών. Καλό θα ήταν να μηνύει όσες εταιρίες χρησιμοποιούν στα διαφημιστικά τους το North, Cyprus. Καλό θα ήταν να αποστείλει κυβερνητικούς υπαλλήλους για ελέγχους να κάνει τα κατάλληλα διαβήματα για απομόνωση του ψευδοκράτους, της παρανομίας και εν τέλει να αγωνιστεί για τα δίκαια του Λαού της. 

Αντί αυτού δίνει (όπως και όλες οι άλλες κυβερνήσεις άλλες πολύ άλλες πιο λίγο) την μέγιστη υπόσταση στον "ηγέτη" των Τ/κ (αλήθεια, από πότε παράνομα εκλεγμένος ΚΑΙ από παράνομους εποίκους βαφτίζεται Τ/κ ηγέτης;) καλώντας τον σε δείπνα και πίνοντας μαζί καφέ, συνομιλώντας για την τύχη της νήσου μας και χαρίζοντας τους τα πάντα. 

Ο δε "πατριώτης" που μεταλλάσσεται σαν χαμαιλέοντας της πολιτικής έχει καλέσει (όχι στα πλαίσια συνομιλιών που μπορεί να έχει ελαφρυντικό "γιατί υπάρχει συζήτηση για λύση του κυπριακού") τον αττιλάρχη για καφέ, με τον άλλο τον "παππούλη" κατά τους συναγερμικούς , στο σπίτι του. Με αυτό τον τρόπο ο μεγάλος Νίκος Ανα(ν)στασιάδης δείχνει τον δρόμο προς την αναγνώριση και εξύψωση του Αττιλάρχη. Εξάλλου αυτός δεν ήταν όταν τις ψευδοεκλογές τις αποκάλεσε "ενδοκοινοτικές εκλογές" εξυψώνοντας το ψευδοκράτος σε κοινότητα. 

Ο ίδιος ο ρουφιάνος της πολιτικής που για να πείσει δεν ζητά συγγνώμη για την στήριξη του εμετικού σχεδίου Ανάν αλλά λέει ότι απλά είναι νεκρό για αυτόν. Δεν ζητά συγγνώμη για όλες τους της φιλοτουρκικές δηλώσεις απλά αναφέρεται σε γενικότητες παρασύροντας τον ανυποψίαστο μα και συνένοχο πολίτη. 

Το ΔΗΣΑΚΕΛ είναι παρόν και ακόμη πιο δυνατό. Πότε με πρόεδρο ΑΚΕΛικό τώρα (πιθανόν, ο Θεός να μην μας το δείξει) Συναγερμικό θα συνεχίζεται η ανθελληνική πολιτική στην ελληνική μας Νήσο. Αντίσταση και αντίδραση σε τέτοιες πολιτικές αλλά και στην ανυπαρξία φιλοπατριωτικών κινήσεων είναι οι αυτόνομες φοιτητικές παρατάξεις. Οι οποίες αναλαμβάνουν όλο το βάρος της διαφώτισης του κόσμου τόσο στον ελληνικό χώρο όσο και στην Αγγλία δίνοντας μαθήματα στους σύγχρονους εφιάλτες της πολιτικής και δείχνοντας σε ντόπιους και σε ξένους ότι οι νέοι της Κύπρου θα αγωνίζονται.

Κίνητρό τους ούτε οι φοιτητικές εκλογές, ούτε φυσικά η καρέκλα αλλά το καλό της Πατρίδας, η διαφώτιση, η ελεύθερη και κριτική σκέψη για μια κοινωνία πιο ανοιχτόμυαλη για την ευαισθητοποίηση του κόσμου να μην ξεχάσει τον τόπο του και να μην προσκολληθεί μόνο στο οικονομικό ζήτημα. Η λύση είναι μία η αντίδραση, μόνο έτσι θα επέλθει αναγέννηση του ελληνισμού και της Πατρίδος.

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

2600 χρόνια ελληνικής παρουσίας στα παράλια της Ανατολικής Ρωμυλίας


Στα Θρακικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας από τον 7ο και τον 6ο αιώνα π.Χ. δημιουργούνται πολλές ελληνικές πόλεις. Η Σωζόπολη ιδρύεται το 600 π.Χ. από αποίκους από τη Μίλητο με αρχικό όνομα: Απολλωνία. Την ίδια εποχή κτίζονται η Μεσημβρία, η Αγχίαλος και πολλές άλλες πόλεις. Αργότερα στα βυζαντινά χρόνια παρά τις βαρβαρικές επιδρομές και τις καταστροφές η περιοχή ακμάζει και ευημερεί: Πύργος, Αγαθούπολη, Βασιλικό και άλλες νέες πόλεις δημιουργούνται. Η γειτνίαση με την Κωνσταντινούπολη, το εμπόριο της Μαύρης Θάλασσας, η αλιεία και οι πλούσιες σε παραγωγή πεδιάδες της ενδοχώρας συντελούν στο να ακμάζει συνεχώς ο Ελληνισμός της περιοχής αυτής.
Φθάνουμε έτσι στο 1878, ο ρωσικός στρατός νικώντας τους Τούρκους απελευθερώνει τα ανατολικά Βαλκάνια μετά έξι αιώνες Οθωμανικού ζυγού, στον Αγιο Στέφανο, προάστιο της Κωνσταντινούπολης η Ρωσία ζητάει τη δημιουργία της μεγάλης Βουλγαρίας, οι άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις αλλά και οι λαοί της περιοχής έχουν άλλη άποψη και έτσι στη συνθήκη του Βερολίνου που ακολουθεί δημιουργείται μεν ένα μικρότερο πριγκιπάτο της Βουλγαρίας αλλά και η ηγεμονία της Ανατολικής Ρωμυλίας με πρωτεύουσα την Φιλιππούπολη και ισοπολιτεία στην διοίκηση, του ελληνικού, του βουλγαρικού και του τουρκικού στοιχείου. Ολες οι παράλιες ελληνικές πόλεις στις οποίες αναφερθήκαμε βρίσκονται πλέον μέσα στα όρια της ηγεμονίας.
Το κράτος της Ανατολικής Ρωμυλίας δεν είχε μεγάλη διάρκεια ζωής, μετά από λίγα χρόνια Βουλγαρικός στρατός εισβάλλει, καταλύει την ηγεμονία και ιδρύει το κράτος της Νότιας Βουλγαρίας το οποίο και αυτό ύστερα από λίγο ενσωματώνεται στη Βουλγαρία. Εδώ αρχίζουν οι δυσκολίες και οι διωγμοί των Ελλήνων της περιοχής, κατά διαστήματα εξαπολύονται πογκρόμ κατά του ελληνικού στοιχείου, ιδιαίτερα όταν οι ελληνοβουλγαρικές σχέσεις βρίσκονται σε ένταση. Φθάνουμε στο 1925 οπότε οι Ελληνες καλούνται να υπογράψουν μία ομολογία ότι είναι Βούλγαροι και όχι Ελληνες, αποδεχόμενοι την βουλγαροποίηση του ονόματός τους και το κλείσιμο των ελληνικών σχολείων και των εκκλησιών. Οσοι δέχθηκαν, είδαν το επώνυμό τους να γίνεται π.χ. από Πετρίδης σε Πετρίντωφ, ή αν αυτό ήταν δύσκολο να γίνει (το Παπαντοπούλωφ για παράδειγμα δεν πείθει για βουλγαρικό) τότε το πατρώνυμο γινόταν επώνυμο με κατάληξη σε –ωφ, π.χ. ο Γεώργιος του Δημητρίου έγινε Γκεόργκι Ντιμιτρώφ. Οσοι δεν δέχθηκαν να υπογράψουν λάμβαναν ότι χωρούσε σε δύο βαλίτσες και αναχωρούσαν αμέσως για την Ελλάδα. Για όσους έμειναν άρχιζε η δύσκολη πορεία, χωρίς σχολεία, χωρίς εκκλησία, χωρίς βοήθεια από πουθενά να κρατήσουν την ελληνική ψυχή τους.
Περιδιαβαίνω στα δρομάκια της  Σωζόπολης. Η πόλη είναι κτισμένη σε μία χερσόνησο στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, νότια του Πύργου (Μπουργκάς). Από τα παράθυρα των σπιτιών ακούγεται ελληνική μουσική, μόλις κάποιοι καταλαβαίνουν πως είμαι Ελληνας με πλησιάζουν. «Καλώς τον, από πού μας έρχεσαι», με ρωτάνε, κάποιος με καλεί στο σπίτι του, εκεί στην αυλή αρχίζουν να έρχονται και άλλοι, και άλλοι, θέλουν να μιλήσουν, να πουν τον πόνο τους.
Ο κύριος Δημήτρης, απόμαχος ναυτικός μου λέει με παράπονο «τους Πόντιους, τους Σαρακατσαναίους και τόσους άλλους το Ελληνικό κράτος τους αναγνωρίζει σαν Ελληνες, εμάς φαίνεται πως αγνοεί ακόμα και την ύπαρξη μας, κάποιος, ο πρόξενος στην Φιλιππούπολη, ή έστω ένας υπάλληλος να έρθει να ρωτήσει αν περνάμε καλά, αν έχουμε κανένα πρόβλημα, τίποτα κανείς ποτέ δεν ήλθε. Ομως, είμαστε κάποιες δεκάδες χιλιάδες Ελληνες σε όλη την παραλία από την Αγαθούπολη έως την Μεσημβρία, μόνο εδώ στη Σωζόπολη είμαστε πέντε χιλιάδες, όλοι Ελληνες, είμαστε εικοσιέξι αιώνες εδώ εγκατεστημένοι. Θα είναι κρίμα τώρα μετά τόσους αιώνες να χαθεί από εδώ η ελληνική γλώσσα».
Οπως τον ακούω σκέφτομαι, είχα έλθει για πρώτη φορά στη Σωζόπολη πριν από 25 χρόνια, και τότε οι ίδιες ακριβώς σκηνές, τα πρόσωπα μόνο αλλάζουν, τότε είχα φύγει δίνοντας μια υπόσχεση στον εαυτό μου, να ξανάρθω και να κάνω κάτι για να βοηθήσω την άγνωστη στους πολλούς γωνιά του Ελληνισμού.
Στη συζήτηση μπαίνει και η κυρία Θεοφανώ, μια δραστήρια ηλικιωμένη, «η γλώσσα στη νεολαία όσο πάει και χάνεται, χωρίς σχολεία δεν μπορεί να γίνει τίποτα, έστω κάποιο φροντιστήριο», μας λέει. «Γιατί δεν δημιουργείτε κάποιους συλλόγους οι οποίοι θα προωθήσουν αυτά τα αιτήματα και θα συμβάλλουν στη δημιουργία κάποιου πολιτιστικού κέντρου, μίας βιβλιοθήκης, ενός φροντιστηρίου», τη ρωτάω. Από τον καιρό του κομουνισμού υπάρχουν σύλλογοι «Ελληνοβουλγαρικής φιλίας», οι σύλλογοι αυτοί από την ίδρυσή τους μέχρι σήμερα είναι στελεχωμένοι με άτομα αφοσιωμένα στα βουλγαρικά συμφέροντα, και οι Βούλγαροι βέβαια δεν έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον να αναδείξουν μια ελληνική μειονότητα.
Πριν από λίγο καιρό είχα ρωτήσει κάποιο κυβερνητικό στέλεχος αν στη συμφωνία ένταξης της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση που έχει ήδη ολοκληρωθεί προβλέπεται αναγνώριση της ελληνικής μειονότητας που ζει εκεί, με όλα βέβαια τα δικαιώματα που απορρέουν από κάτι τέτοιο. Μα και βέβαια μου είχε απαντήσει, «όλα αυτά έχουν πλέον τακτοποιηθεί». Η συζήτηση με προσγειώνει στην πραγματικότητα και πάλι όμως δεν μπορώ να μην συγκρίνω αυτό που είχα δει την προηγούμενη μέρα διασχίζοντας τις βουλγαρικές περιοχές της βόρειας Ροδόπης όπου οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί δέχονται μεγάλη βοήθεια από την Τουρκία και το Τουρκικό κόμμα έχει γίνει ο ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων στην χώρα.
Αποχαιρετώ τους συνομιλητές μου και συνεχίζω την περιπλάνησή μου στη Σωζόπολη, τα στενά δρομάκια, τα σπίτια με τις αυλές και τα μπαλκόνια γεμάτα λουλούδια, η αρχιτεκτονική, όλα θυμίζουν Ελλάδα, θυμίζουν Θράκη, θυμίζουν Βόσπορο. Εμπρός στην είσοδο του λιμανιού σε ένα νησάκι που τώρα πλέον συνδέεται με έναν μόλο με τη στεριά υπήρχε στην αρχαιότητα τεράστιος ναός του Απόλλωνα.
Αφήνω τη Σωζόπολη και προχωρώ νότια, φθάνω στο Βασιλικό (Βουλγαρικά Τσάρεβο), η παλαιά ελληνική εκκλησία του θεωρείται θαυματουργή, εκεί δίπλα τα ερείπια μίας παλαιοχριστιανικής βασιλικής έχουν μετατραπεί σε παιδική χαρά, συναντώ την κυρία Αννα, συγκινείται, μου λέει για τη ζωή της όταν κάποτε μικρή προσφυγοπούλα έφθασε εδώ από τη Σμύρνη.
Ακόμα νοτιότερα και φθάνω στην Αγαθούπολη (Βουλγαρικά Αχτοπόλ), μικρή πόλη με ωραία θάλασσα, ιδανικός και πολύ φθηνός τόπος για ήρεμες διακοπές, από εδώ τα τουρκικά σύνορα απέχουν λίγα χιλιόμετρα.
Επιστρέφω προς τα βόρεια, προσπερνώ τον Βασιλικό και τη Σωζόπολη. Μία στάση στον Πύργο (Μπουργκάς), η πόλη είναι πλέον πολύ μεγάλη, οι Ελληνες κάπου δύο χιλιάδες, μικρή μειοψηφία πλέον, εξακολουθούν να κατοικούν στο κέντρο, στην παλαιά πόλη. Συνεχίζω βόρεια, σε λίγο εμφανίζεται η Αγχίαλος (Βουλγαρικά Πομόρι), το ελληνικό στοιχείο εδώ είναι πολύ έντονο, παντού συναντώ Ελληνες. Σε ένα δρομάκι κοντά στην παραλία, απέναντι από την εκκλησία, σε ένα σπιτάκι κρεμασμένη η ελληνική και η βουλγαρική σημαία και η πινακίδα «Σύλλογος Ελληνοβουλγαρικής φιλίας-Ελληνικό σχολείο Αγχιάλου», με πληροφορούν πως το σχολείο λειτουργεί μόνο τα σαββατοκύριακα σαν φροντιστήριο ελληνικών με τη βοήθεια κάποιων Ελλήνων της πόλης. Αυτό το εντελώς ακατάλληλο σπιτάκι είναι το μοναδικό ίχνος ελληνικής παιδείας σε όλη την περιοχή, από την Αγαθούπολη ως την Μεσημβρία.
Τελευταίος μου σταθμός προς τα βόρεια η Μεσημβρία (βουλγαρικά Νεσίμπαρ). Πανέμορφη η παλαιά πόλη κτισμένη σε μια χερσόνησο, με επιβλητικά βυζαντινά τείχη και άλλα μνημεία, αρκετοί Ελληνες ζουν και εδώ, η παλαιά ελληνική εκκλησία λειτουργεί πλέον σαν… κατάστημα με σουβενίρ.
Αφήνω την περιοχή με έντονα και ανάμεικτα συναισθήματα εδώ κατοικούν πάνω από είκοσι χιλιάδες Ελληνες ακόμα, λιγότεροι για κάποιους άλλους, εξαρτάται ποια κριτήρια βάζει κάποιος, καλή ή μη χρήση της γλώσσας, παιδιά μεικτών γάμων κτλ. Οσοι και αν είναι όμως, είναι ξεχασμένοι από την ελληνική Πολιτεία και από τους άλλους Ελληνες. Φεύγοντας σκέπτομαι τα λόγια του κ. Δημήτρη  από τη Σωζόπολη: «Εδώ μιλάμε ελληνικά 2600 χρόνια, θα είναι κρίμα να χαθούν τώρα».

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Παγκόσμιο ενδιαφέρον για την Ελληνική γλώσσα όταν εμείς την σκοτώνουμε



Από την σελίδα www.briefingnews.gr

Την ώρα που οι Έλληνες επιστήμονες συμφωνούν να απλοποιήσουν την ελληνική γλώσσα και να μειώσουν τα σύμφωνα τα φωνήεντα και να αλλάξουν τα όσα μαθαίναμε στην ελληνική γραμματική ως τώρα , το CNN η APPLE και ξένοι επιστήμονες θαυμάζοντας τον πλούτο της τονίζουν ότι αν δεν υπήρχε η ελληνική γλώσσα δεν είχαμε πολιτισμό.

Αξίζει πραγματικά να διαθέσετε λίγο χρόνο και να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο για να κατανοήσετε τι θησαυρό κρύβει η ελληνική γλώσσα και πως άρχισαν οι ξένοι που προφανώς είναι πιο έξυπνοι από μας να την χρησιμοποιούν για το συμφέρον της ανθρωπότητας.

Hellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους.  
Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας..

Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ Apple, o Πρόεδρος της οποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικά: Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει τη δημιουργικότητά της, να εισαγάγει καινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ' όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μιαν εκδήλωση της τάσης για επιστροφή του παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων.

Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων.

Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών ειδικώνότι η Ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις ηγετικές
ικανότητες.

Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως ..

Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρμάιν της Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του
προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ Ντόναλι και οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι.

Στον Η/Υ Ίμυκο αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300..000 τεχνικούς όρους, δηλαδή σαν γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας.. Στον Ίμυκο ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται..

Μιλώντας γι' αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε:  Σε όποιον απορεί γιατί τόσα
εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής
απαντούμε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μας μ'
αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας .

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί τύποι
θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατινικής.

Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των επιστημόνων
πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται
ως νοηματική γλώσσα μόνον την Ελληνική. Όλες τις άλλες γλώσσες τις
χαρακτήρισαν σημειολογικές .

Νοηματική γλώσσα θεωρείται η γλώσσα στην οποία το σημαίνον, δηλαδή η λέξη,
και το σημαινόμενο, δηλαδή αυτό, που η λέξη εκφράζει (πράγμα, ιδέα,
κατάσταση), έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ σημειολογική είναι η
γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το αμ πράγμα (σημαινόμενο)
εννοείται με το αμ (σημαίνον).

Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις
έχουν πρωτογένεια, ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι συμβατικές,
σημαίνουν, δηλαδή, κάτι, απλώς επειδή έτσι 'συμφωνήθηκε' μεταξύ εκείνων που
την χρησιμοποιούν.

ΟΛΕΣ οι λέξεις στην Ελληνική ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ, π.χ. η λέξη ενθουσιασμός = εν-Θεώ,
γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο
αρθρώνων λόγο).

Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα ανύπαρκτο στις
άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια προγράμματα Ίμυκος , Γνώσεις και Νεύτων
αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σε ολοκληρώματα και σε
τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούν να κάνουν για τις άλλες
γλώσσες..

Και τούτο επειδή η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική
γεωμετρική τους απεικόνιση.

< BR>
Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα ΟΠΩΣ : τηλέ , λάνδη
=.....LAND, ΓΕΩ...,νάνο, μίκρο, μέγα, σκοπό....ισμός, ΗΛΕΚΤΡΟ......, κυκλο....,
ΦΩΝΟ....., ΜΑΚΡΟ....., ΜΙΚΡΟ...., ΔΙΣΚΟ....., ΓΡΑΦΟ..., ΓΡΑΜΜΑ..., ΣΥΝ...,
ΣΥΜ......, κ.λπ..

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ C D = COMPACT DISK = ΣΥΜΠΑΚΤΩΜΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΣ

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη οριακή», δηλαδή
ότι μόνο σ' αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι' αυτό είναι αναγκαία στις νέες
επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και άλλες.

Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές
εκφράσεις που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατεί
να προχωρήσει.

Γι' αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί Ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η
Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς για
Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν τυφλό για

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

Τακτική ήττα τουρκικού Στρατού στο Χάκαρι - Ελέγχει επτά ζώνες το ΡΚΚ

 Μέλη του PKK σε συγκέντρωση.

Σύμφωνα πάντα με το Defencenet.gr το PKK προχώρησε στην κατάληψη τουρκικών εδαφών στα νοτιοανατολικά σύνορα της Τουρκίας με το Ιράκ. Πρόκειται για πρωτοφανή ενέργεια των Κούρδων αγωνιστών όπου απόδωσε καρπούς και φαίνεται ότι καταφέρνει πολλά. Οι Τούρκοι εν τω μεταξύ προσπαθούν με κάθε μέσο να αντιμετωπίσουν τους αντάρτες του PKK. Αναμένουμε την εξέλιξη που θα έχει το ζήτημα καθώς οι Τούρκοι πλέον έχουν αρκετά μέτωπα ανοιχτά. 

Αυτό που θέλουμε να θίξουμε είναι την ανυπαρξία των Ελλήνων που κυριαρχεί. Το άλλο πιο σημαντικό δε, δεν είναι απλά η ανυπαρξία αλλά η έλλειψη εθνικής υπερηφάνειας (με την καλή πάντα έννοια) η οποία είναι για τα καλά θαμμένη στις ψυχές των Ελλήνων. 

Πολλές φορές ακούμε από συνέλληνες μας να λένε "Αφού είμαστε μικροί, είμαστε αδύνατοι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι." ή κάποιοι άλλοι "Καλά να πάθουμε". Με αυτό τον τρόπο δικαιολογούμε την ανυπαρξία ενεργειών από μέρους μας και συνεχίζουμε την ζωή μας ανέμελα λες και όλα είναι αγγελικά πλασμένα, λες και δεν υπάρχει τουρκική κατοχή, λες και οι πολιτικάντηδες δεν γδέρνουν επί καθημερινής βάσεως τον Λαό. Η ηττοπάθεια λοιπόν είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταπολεμηθεί.

Επίσης, κάποιες φορές κατακρίνονται κάποιοι συμπατριώτες μας που ασχολούνται ενεργά στην πολιτική σκηνή (τουλάχιστον αυτοί που ασχολούνται με την φοιτητικές αυτόνομες παρατάξεις) ότι δεν γίνεται κάτι κ.ο.κ. Βέβαια καλοδεχούμενες οι απόψεις αυτές αλλά ας σκεφτούμε και ας αντιστρέψουμε αυτό που λέγεται: "Με το να μην κάνεις τίποτε δηλαδή υπάρχει περισσότερη πιθανότητα να αλλάξει κάτι;". Κάποιοι είναι αντιμέτωποι, επί καθημερινής βάσεως, με κομματικές απόψεις που είναι απαρχαιωμένες και που δεν έχουν κάτι να δώσουν. Τους αντιμετωπίζουν και με επιτυχία τους βάζουν στην "γωνία" αντιμετωπίζοντας αυτό το κομματικό φαινόμενο. Τουλάχιστον, κάποιος που ασχολείται μαθαίνει τα κομματικά επιχειρήματα και με ελεύθερη αυτόνομη σκέψη τα αντιμετωπίζει ή ακόμη αναπροσαρμόζει και προβληματίζεται για τις δικές του απόψεις. 

Είναι μία ζύμωση που πρέπει να γίνεται έμπρακτα μέσα από συζητήσεις και ανταλλαγή ιδεών μεταξύ ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων με μόνο σκοπό και στόχο την λύτρωση της Πατρίδας και την δημιουργία μιας νέας Εθνικής στρατηγικής για την Κύπρο αλλά και για τον υπόλοιπο ελληνισμό που δεινοπαθεί. 

Καταλήγοντας, αυτό που θέλαμε να τονίσουμε για το ζήτημα με το PKK είναι ότι οι Έλληνες αν θέλουμε μπορούμε. Απλά ας σκεφτούμε το γεγονός ότι το PKK είναι απλά οι Κούρδοι οι οποίοι αγωνίζονται για τα δικά τους ιδεώδη για την ανεξαρτησία τους και την ελευθερία. Εμείς είμαστε οργανωμένοι, έχουμε κάποιο στρατό έτοιμο, ο οποίος πρέπει να αναδιοργανωθεί, έχουμε κάποια κρατική οντότητα, μπορούμε να βρούμε στήριξη και παρόλα ταύτα δεν κάνουμε τίποτα. Ας πάρουμε δίδαγμα από τους αντάρτες του PKK τους σύγχρονους αντιστασιακούς ενάντια στον τούρκικο ιμπεριαλισμό και ας σταθούμε στο πλευρό τους γιατί "ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου"!

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

Ελληνοπρεπής διαφήμιση



Μετά από την φρίκη που πάθαμε όλοι Έλληνες από την ανθελληνική διαφήμιση της Vodafone η οποία διαφήμιζε ξεκάθαρα την ανθελληνική βλέψη της ανεξαρτητοποίησης της Κρήτης έχουμε τώρα ευχάριστα νέα από την γαλακτοβιομηχανία Όλυμπος.

Η εν λόγο εταιρία, αν και σκοπός και στόχος της είναι το κέρδος μέσω της διαφήμισης, επέλεξε να διαφημίσει πιο "ελληνικά" θυμίζοντας σε κάθε Έλληνα ότι αυτό το πανί που λέγεται Ελληνική σημαία δεν είναι ένα απλό πανί αλλά είναι το αίμα το κάθε Έλληνα που πέθανε για την Ελευθερία. Ότι είναι η Ιστορία και ότι είναι πολύ δύσκολο να το καταστρέψεις και να αναιρέσεις όλο αυτό που ονομάζεται Ελλάδα.

Ένα μεγάλο μπράβο λοιπόν στην εταιρία κι ας λέμε ότι το κεφάλαιο δεν έχει Πατρίδα!

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Περί εκλογών ο λόγος

Η πρακτική και σοβαρή αντίσταση που θα πηγάσει από την αλληλεγγύη μεταξύ των Ελλήνων


Αυτή την περίοδο, όπως είναι γνωστό, παρατηρείται από τα ΜΜΕ τεράστια κινητικότητα τόσο σε Κύπρο όσο και σε Ελλάδα για τις εκλογές. Στην μεν μητροπολιτική Ελλάδα για τις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες όπως δείχνουν θα επαναληφθούν, ενώ στην Κύπρο για τις προεδρικές εκλογές.
 Η ευκαιρία που δεν χάνουν τα ΜΜΕ να απασχολούν τον απλό πολίτη, από τώρα για τις εκλογές, δεν χάνεται κάθε φορά. Έτσι αρχίζουν οι δημοσκοπήσεις, οι προεκλογικοί αγώνες, οι τσακωμοί (και σε λίγο θα είναι και πιο έντονοι) και η Κύπρος θα μοιάζει σαν ένας τόπος παραδεισένιος όπου δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα και η μόνη έννοια μας θα πρέπει να είναι οι εκλογές και μόνον.
 Αυτή είναι δυστυχώς η νοοτροπία των ΜΜΕ ένα χρόνο ή μισό πριν τις εκλογές. Σκοπός και στόχος ή καλύτερα τελικό αποτέλεσμα, είναι η αποχαύνωση του Λαού και η προσκόλληση του γύρω από αυτό που ονομάζουμε εκλογικές διαδικασίες. Ο Λαός, παρόλο που αυτός ψηφίζει, παραμένει θεατής σε όλο αυτό το έργο αποβλακωμένος και πλέον ξεχνά σιγά-σιγά τα πραγματικά προβλήματα, τόσο του τόπου όσο και τα προσωπικά τα δικά του, που πρέπει να αντιμετωπίσει για να δει ένα καλύτερο αύριο.

 Τα θέματα λοιπόν είναι πολλά. Κυπριακό ζήτημα, οικονομία, λαθρομετανάστευση (στην Κύπρο ευτυχώς όχι τόσο έντονα), οδοφράγματα, εγκληματικότητα και τόσα άλλα που επί δεκαετίες η εκάστοτε πολιτική ηγεσία αδυνατεί να λύσει ή να προβεί προς αυτή την κατεύθυνση.

 Υπόψιν ότι τα μόνα "όπλα" των πολιτικών κομμάτων του σήμερα, είναι η λεγόμενη πολιτική. Γι αυτούς πολιτική είναι η ομιλία ουσιαστικά, το λέμε να συζητάμε και να αποφασίζουμε και τα αρμόδια όργανα εκτελούν. Αυτά τα αρμόδια όργανα, είτε είναι η αστυνομία, είτε κάποιες άλλες αρχές του κράτους. Απ' εκεί και πέρα τα πολιτικά κόμματα, ανεξαρτήτως δύναμης στην βουλή, είναι εξαιρετικά αδύνατα.

 Ο Τόπος θέλει δράση. Χρειάζεται μεν και η συμβολή του κόσμου στις εκλογές για την "για να δίνεται δύναμη" σε ένα κίνημα ή ένα κόμμα, αλλά χρειάζεται και από το ίδιο το κίνημα να έχει δράση. Να βρίσκει δηλαδή τους τρόπους με τους οποίους θα ασκεί πίεση για αλλαγή ή καλύτερα θα κάνει το ίδιο την αλλαγή. Αυτή η αλλαγή θα πρέπει να είναι μόνο προς το καλό του Τόπου και προς τις ιδέες και αξίες του κινήματος.

 Μόνο έτσι θα μπορεί ο Τόπος να δει μια άσπρη μέρα. Ο κόσμος πλέον βαρέθηκε τους γραβατωμένους πολιτικάντηδες, τις μυστικές συμφωνίες και τις μαφίες της πολιτικής σκηνής. Βαρέθηκε τους λαϊκισμούς για την καρέκλα, τις ανούσιες κόντρες και την ψεύτικη κομματολαγνία. Ο κόσμος θέλει ανθρώπους να είναι δίπλα του στις δύσκολες του ώρες. Θέλουν το πολιτικό να του προσφέρει ένα κομμάτι ψωμί όταν το έχει έλλειψη, θέλουν έναν άνθρωπο να βοηθήσει για τυχόν οικονομικά προβλήματα, θέλουν κάποιο από την πολιτική σκηνή να του δείχνει αγάπη, θέλουν κάποιον να αγωνίζεται για την Πατρίδα αφιλοκερδώς δίνοντας έτσι υπηρεσίες προς τον Λαό και την Πατρίδα.

 Σε μας είναι λοιπόν η ευκαιρία να αλλάξουμε αυτόν τον τόπο, να δώσουμε μια δυνατή γροθιά στο κατεστημένο και όλους αυτούς που τρώνε στην ράχη του Λαού για την καρέκλα και το κόμμα, σε όλους αυτούς που τόσα χρόνια κοροϊδεύουν ετούτο τον Λαό και τον έχουν γραμμένο στα παλιά τους τα παπούτσια. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν, μακρυά από κινήματα προς το παρών, να είμαστε δίπλα από τον κάθε συνάνθρωπο μας και να το βοηθήσουμε. Ανεξάρτητα αν κάποιος είναι φίλος μας ή όχι. Το μόνο που θέλουμε είναι να ξημερώνει στον τόπο των ηρώων μας και όχι να νυχτώνει. Γιατί οι θυσίες τους για έναν τόπο ελεύθερο, ευημερούντο δεν θα παν χαμένες. 

 Ας κάνουμε τους πολιτικάντηδες να τρέμουν μπροστά στην προσφορά με νόημα στην κοινωνία και ας σταματήσουμε κι εμείς να γινόμαστε σαν κι αυτούς που μόνο να μιλούμε ξέρουμε να κάνουμε. Ας κάνουμε τα λόγια και τα αισθήματα μας πράξη. Ας δώσουμε ένα γερό μάθημα σ' αυτούς που το τομάρι τους σκέφτονται και την καρέκλα, σ' αυτούς που την δουλειά τους και την θέση τους μόνο στο κόμμα τους χρωστούν.

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Ραούφ Ραΐφ Ντενκτάς: Το Ύστατο Χαίρε στον Πατέρα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας


image
Σχόλιο Ε.Α.: Το πιο κάτω άρθρο το θεωρούμε πολύ σημαντικό να το διαβάσει κάθε ευαισθητοποιημένος Έλληνας και να δει πραγματικά τόσο το πρόσωπο του δολοφόνου της Κύπρου Ραούφ Ντεκτάς αλλά πιο πολύ να δει την στάση τόσο της πλευράς μας στο κυπριακό όσο και της λεγόμενος "πατριωτικής" δεξιάς. Αφιερωμένο λοιπόν στους διχωνικούς διχοτομιστές της νήσου μας.

Εμπροσθοφύλακας
«Ραούφ Ραΐφ Ντενκτάς: Το Ύστατο Χαίρε στον Πατέρα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας»
19 Ιανουαρίου 2012
Λάμπρος Καούλλας
Ο Rauf Raif Denktaş, ο άνθρωπος που στοιχειώνει ακόμη το συλλογικό υποσυνείδητο των Ελλήνων της Κύπρου έχει περάσει στην Ιστορία[1]Βιολογικά μόνο, όμως. Διότι ιδεολογικά ο ντενκτασισμός ζει και βασιλεύει. Ζει και βασιλεύει στα γυαλισμένα άρβυλα των μεχμετζίκ, στις λαδωμένες ερπύστριες των κατοχικών τεθωρακισμένων, στις Συμφωνίες “Υψηλού Επιπέδου” 1977-79[2], στα “Unit, Attack!” των αποικιοκρατικών καταλοίπων, στις “αδιάλλακτες” θέσεις Ταλάτ-Έρογλου στο τραπέζι των συνομιλιών, στις “σημαδεμένες τράπουλες” του ΟΗΕ, στους “οδυνηρούς συμβιβασμούς” της ελληνοκυπριακής άρχουσας (“εργατικής” και “αστικής”) τάξης, στα βλακώδη συνθήματα “Κύπρος-Ενωμένη-Ομοσπονδιακή” των ήδη γερασμένων κομματικών νεολαίων.
Η Διχοτόμηση ήταν πάντα Ομοσπονδία
Οι ενδοτικές ηγεσίες των Ελλήνων Κυπρίων εδώ και δεκαετίες θέτουν εκβιαστικά ενώπιον του λαού το πλαστό δίλημμα: “Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση;” Ο έκπτωτος Πρόεδρος Χριστόφιας[3], αφού «διαβίβασε τα συλλυπητήρια του» για τον θάνατο του «μεγάλου ηγέτη» (!) είπε πως ο ο Ντενκτάς «ήταν συνεπής στο όραμά του που ήταν η διχοτόμηση»[4]. Όπως μας έχει συνηθίσει, ο έκπτωτος Πρόεδρος είπε την μισή αλήθεια, όπως την μισή αλήθεια είπαν και τα πλείστα των ελληνοκυπριακών ΜΜΕ. Διότι η πλήρης αλήθεια είναι πως η Διχοτόμηση, το Taksim το οποίο οραματιζόταν ο Ντενκτάς από κοινού με όλες τις τουρκικές κυβερνήσεις δεν ήταν άλλο από την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία! Ο Ντερβίς Έρογλου όμως, σε αντίθεση με τον Χριστόφια, δεν μάσησε καθόλου τα λόγια του, και ορκίστηκε πάνω από το σκεπασμένο με σημαίες της Τουρκίας και του ψευδοκράτους φέρετρο του “Toros” της TMT:
«Ιδρυτή πρόεδρε, ηγέτη για πάντα, μην ανησυχείς. Κανείς δεν μπορεί εμένα και το λαό να μας αναγκάσει να υποχωρήσουμε από το “κράτος”. Καμιά πίεση, ό,τι και να τάξουν δεν θα αποτρέψει εμένα και τον τουρκοκυπριακό λαό απ’ το να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τη διζωνικότητα, τους δύο λαούς και την συνέχιση των ενεργών και έμπρακτων εγγυήσεων της Τουρκίας»[5].
Ναι! Το «όραμα της διχοτόμησης» του Ντενκτάς στο οποίο ψευδώς αναφέρεται ο Χριστόφιας δεν ήταν ποτέ τίποτε άλλο από την «διζωνικότητα» στην οποία αναφέρεται ο συνομιλητής του Έρογλου! Και ο πρώτος Έλληνας Κύπριος που αναγνώρισε ως «ισότιμο» το «constituent state», δηλαδή το «κράτος» του Ντενκτάς, για του οποίου την ομοσπονδιακή «διζωνικότητα» αγωνίζεται ο Έρογλου είναι ο Δημήτρης Χριστόφιας με την ανεπανάληπτη μειοδοσία του Κοινού Ανακοινωθέντος της 23ης Μαϊου 2008[6]. Τα ιστορικά τεκμήρια και τα πρακτικά των ατέρμονων συνομιλιών αποδεικνύουν του Έρογλου το αληθές[7]. Παραθέτουμε δύο μόνο πρόχειρα, χαρακτηριστικά απόσπασματα για τους πιο δύσπιστους. Το ένα από τον Τουράν Γκιουνές[8] (που είπε και το περίφημο «Η Αϊσέ ας πάει διακοπές»[9]), ο οποίος διετέλεσε ΥΠΕΞ κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής:
«Θα είναι καθαρή παραφροσύνη η διχοτόμηση και ακόμη δεν τρελλαθήκαμε. Με την διχοτόμηση η Ελλάς θα ελέγχει την κεντρώα και ανατολική Μικρασία, δηλαδή θα κινδυνεύει η ασφάλειά μας … η διχοτόμηση ευνοεί την προώθηση των σχεδίων ορισμένων μεγάλων δυνάμεων. Δεν συμφέρει όμως ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Τουρκία.»[10]
Και το άλλο απόσπασμα από τον Στρατηγό Κενάν Εβρέν, ενορχηστρωτή του Αττίλα και πρώην πραξικοπηματικό Πρωθυπουργό της Τουρκίας:
«Στόχος της εισβολής ήταν η δημιουργία μιας ομοσπονδίας στην Κύπρο. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, όμως η δημιουργία της ομοσπονδίας στο τραπέζι ακόμα δεν έγινε κατορθωτή. Ο στόχος αυτός παραμένει απραγματοποίητος»[11].
Αν και τις πρώτες έμμεσες παραπομπές σε ομοσπονδία τις βρίσκει κανείς στις θεμελιώδεις εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ του 1956[12] (οι οποίες προβλέπουν μακροπρόθεσμη υπέρβαση και της ομοσπονδίας και δημογραφική αλλαγή και ανατροπή της «περιστασιακής ελληνικής πλειοψηφίας»[13]), ο ίδιος Ραούφ Ντενκτάς επίσημα άρχισε να μιλά για γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων και ομοσπονδιακή λύση ήδη από τον Ιανουάριο του 1964 στην συνάντηση στο Λονδίνο[14]! Κανείς Ελληνοκύπριος ηγέτης δεν θα τολμούσε τότε να αποδεχτεί τέτοια λύση, στα φανερά τουλάχιστον.
Μετά την εισβολή, στην Γενεύη, ο Ραούφ Ντενκτάς γίνεται πλέον ωμός και λεκτικά ξεκάθαρος: Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ή τίποτα[15]Πρώτος πλασιέ της Διζωνικής έσπευσε να χρησθεί ο Γλαύκος Κληρίδης τον Αύγουστο του 1974, πλασάροντας την επίσημα λίγους μήνες μετά στην περιβόητη ομιλία του στην Γκαλερύ Αργώ τον Νοέμβριο του 1974[16]. Και στο μεταπραξικοπηματικό παρασκήνιο, μαζί με τον πλασιέ Κληρίδη, η τότε ηγεσία του ΑΚΕΛ πετούσε στο Λονδίνο για να πείσει τον Μακάριο να αποδεχτεί τις διζωνικές-διχοτομικές ομοσπονδιακές προτάσεις Ντενκτάς[17].
image
Ο χάρτης που παρουσίασε στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης στις 12 Αυγούστου 1974, πριν τη δεύτερη εισβολή, ο Ραούφ Ντενκτάς. Συνόδευε τις προτάσεις του για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.
Διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας
Το αν ο Ραούφ ήθελε μια πιο αποκεντρωμένη ομοσπονδία από τον Ταλάτ λίγη σημασία έχει. Διότι στην πορεία των χρόνων η σταδιακή αποδοχή όλων των απαιτήσεων του γινόταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πραγματικότητα. Η πίεση και η αδιαλλαξία του σκληρού Ντενκτάς σήμαινε συνεχείς υποχωρήσεις από την “ελληνοκυπριακή πλευρά”[18] οι οποίες οδήγησαν στην τελεσίδικη αποδοχή της «διζωνικότητας» από τον Γιώργο Βασιλείου και το Εθνικό Συμβούλιο στις “Ομόφωνες Αποφάσεις” του 1989[19] και καρποφόρησαν με την μορφή των «γενναίων υποχωρήσεων» και των «δώρων» του Χριστόφια στον αριστερό μουτζαχίντ Μεχμέτ Αλί Ταλάτ[20]. Η αποδοχή εποίκων, η εκ περιτροπής προεδρία, η μετατροπή των προσφύγων σε “χρήστες”, η σταθμισμένη ψήφος, η έμμεση αναγνώριση αρχών του ψευδοκράτους, η αμφισβήτηση του Ψηφίσματος 186 και τόσα άλλα που είδαμε επί Χριστόφια, με την συνενοχή Αναστασιάδη και Κάρογιαν, αποτέλεσαν τους πιο απροσδόκητους θριάμβους του ντενκτασισμού.
Διότι το τελικό αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως των όποιων διακοσμητικών συνταγματικών στοιχείων, δεν είναι βέβαια άλλο από την διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οριστική φίμωση των ελληνικών φωνών που απαιτούν απονομή δικαιοσύνης στο εξωτερικό και στα διεθνή φόρα, την ακύρωση των όποιων διεθνών στηριγμάτων μας και κυρίως τον τελεσίδικο αστυνομικό και στρατιωτικό αφοπλισμό των Ελληνοκυπρίων[21]. Ο ομοσπονδιακός θάνατος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα οριστικοποιήσει την Διχοτόμηση όπως ακριβώς την οραματίστηκε ο Νιχάτ Ερίμ και την υλοποίησε εδαφικώς ο Ντενκτάς με τα κλείστρα των τυφεκίων της ΤΜΤ και του Αττίλα:
α) Καμία πολιτική, διπλωματική, οικονομική, και ένοπλη ισχύ στους Έλληνες Κύπριους σημαίνει ολοκληρωτική και άνευ εμποδίων τουρκοποίηση του βορρά. Και αφού γίνει αυτό,
β) Ολική “Επανάκτηση” της Κύπρου[22] από την Τουρκία κατά τα πρότυπα της Αλεξανδρέττας, με ωμή φυσική βία στην οποία οι Ελληνοκύπριοι εκ των πραγμάτων δεν θα έχουν τα μέσα για να μπορούν να αντισταθούν, όπως προβοκάτσιες, δολοφονίες, εποικισμό, λαθρομετανάστευση, εδαφικά τετελεσμένα, ντε φάκτο νομοθετικές ή/και εδαφικές αναρυθμίσεις κλπ.
image
Συλλυπητήρια
Προσωπικά και εκ βάθους καρδίας στέλνω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στο ΑΚΕΛ, στον ΔΗΣΥ (και κυρίως στην οικογένεια Κληρίδη[23]), στους Ενωμένους Δημοκράτες, στο καρογιανικό ΔΗΚΟ, στον Νεοκυπριακό Σύνδεσμο, στους τρόφιμους της UNOPS, στην ΚΙΣΑ και στους λοιπούς μικρούς και μεγάλους Γκρίζους Λύκους για την μεγάλη απώλεια του να χάσουν τον αναντικατάστατο Πατέρα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας Ραούφ Ραϊφ Ντενκτάς. Ήταν εξ’ άλλου ο άνθρωπος που πρώτος έθεσε τους όρους και έστρωσε το πολιτικό γήπεδο στο οποίο συναγωνίζονται τα ανθρωπάρια αυτά στο ποιος θα αναδειχθεί πιο υποταχτικός και θα προσφέρει περισσότερες εκδουλεύσεις στον Τούρκο κατακτητή και στον Άγγλο αποικιοκράτη. Ανταλλάζοντας την γην, το ύδωρ, και σύντομα ίσως και το φυσικό μας αέριο με οφφίκια, τραπεζώματα, μίζες, χορηγείες, διπλωματικά ταξιδάκια αναψυχής, μέχρι και ακαδημαϊκούς τίτλους και έδρες και, ποιος ξέρει, ίσως και ψάρι στον Βόσπορο και νόμπελ ειρήνης για τους πιο τυχερούς.
Βεβαίως, θα πρέπει όλοι τους να παραδειγματιστούν, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, από το γεγονός πως καθώς έβγαινε η καταραμένη ψυχή του, τα τελευταία παραληρηματικά λόγια που έβγαιναν από το στόμα του αιμοσταγούς κρυπτογενίτσαρου ήταν ελληνικά[24]Έτσι, με αυτή την συγκλονιστική ειρωνία επισφράγισε η Ιστορία τον επιθανάτιο ρόγχο του ανθρώπου που αρνήθηκε τον εαυτό του και έταξε όλη του την ζωή στον αφύσικο στόχο της βίαιης τουρκοποίησης της πατρίδας του. Και θα πρέπει να κατανοήσουν από τώρα όλοι οι ομοσπονδιακοί ομοϊδεάτες του Ραούφ Ντενκτάς τι είδους χώμα θα τους σκεπάσει σαν πεθάνουν, είτε στα προσωρινώς κατεχόμενα είτε στις ελεύθερες περιοχές. Ένα χώμα που όσο πιο πολλούς κατακτητές σκεπάζει, τόσο πιο εύφορο γίνεται. Να το βάλουν πολύ καλά στο μυαλό τους πως στο σταυροδρόμι αυτό της Ιστορίας και της Γεωγραφίας που ονομάζεται Κύπρος, το χώμα που θα χωνέψει και θα μετατρέψει σε ανόργανη ύλη τα σάπια κουφάρια τους θα είναι το ίδιο χώμα που χώνεψε και τα κορμιά άπειρων κατακτητών και επήλυδων, Δυτικών και Ανατολικών, Ευρωπαίων και Ασιατών. Και αυτό το χώμα, δυστυχώς γι’ αυτούς, παραμένει πάντοτε ελληνικό.
image
Παραπομπές:
[1] Η μαύρη φήμη του ξεκινά από την θητεία του ως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα του Στέμματος, όπου χειριζόταν υποθέσεις κατά αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Μια τέτοια υπόθεση ήταν και η καταδίκη σε θάνατο του ήρωα Μιχαλάκη Καραολή δια απαγχονισμού. Ένα σύντομο βιογραφικό του Ραούφ Ντενκτάς: ‘SigmaLive’ (14/01/2012) «Απεβίωσε χθες βράδυ o Ραούφ Ντενκτάς», http://www.sigmalive.com/news/local/455502. Βιογραφικό από τουρκική πηγή: ‘Hürriyet’ (13/01/2012) «Rauf Denktaş dies aged 88», http://www.hurriyetdailynews.com/rauf-denktas-dies-aged-88.aspx?PageID=238&NID=11478&NewsCatID=338.
[2] Οι οποίες καταχραστικώς μόνο αποκαλούνται έτσι, αφού όπως απέδειξε η ερευνήτρια Φανούλα Αργυρού πρόκειται περί “Κατευθυντήριων Γραμμών” σε πρακτικά και όχι βέβαια δεσμευτικές συμφωνίες ούτε “Υψηλού Επιπέδου” ούτε “Κορυφής”, βλ. Αργυρού, Φανούλα (26/08/2010) «Ο Μακάριος δεν δέχθηκε την διζωνική»,Το Κυπριακό Ποντίκιhttp://pontiki.com.cy/20/3773.html.
[3] Υπενθυμίζουμε πως ο Δημήτρης Χριστόφιας ως Πρόεδρος, μετά την 11η Ιουλίου 2011, έχει κηρυχθεί έκπτωτος: α) Από τον ίδιο τον Αγανακτισμένο Λαό που για τρεις μήνες μεταξύ Ιοουλίου και Σεπτεμβρίου 2011 απαιτούσε καθημερινά με μαχητικές διαδηλώσεις την παραίτησή του, β) Από το Πόρισμα Πολυβίου, 03/10/2011, γ) Από όλα τα κόμματα (πλην ΑΚΕΛ) με ψήφισμα στην Βουλή των Αντιπροσώπων, 04/11/2011.
[4] Η πλήρης δήλωση Χριστόφια: «ο Ντενκτάς ήταν συνεπής στο όραμά του που ήταν η διχοτόμηση. Εμείς δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε, ασφαλώς, με το όραμα του Ραούφ Ντενκτάς, αυτή είναι η πραγματικότητα, αλλά θα ήταν δεοντολογικά λάθος αυτήν τη στιγμή να κάνουμε γενική εκτίμηση και να κατηγορούμε τον Ντενκτάς.», Σκαφίδας, Γιώργος (16/01/2012) «Πέθανε ο Ραούφ Ντενκτάς: Αρχιτέκτονας της διχοτόμησης»,Έθνοςhttp://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63603558. Το μόνο πράγμα που μπορεί κάποιος να “θαυμάσει” στον Ντενκτάς είναι η παθιασμένη εμμονή του στις αρρωστημένες ιδέες του που πολλές φορές τον έφεραν σε σύγκρουση με διάφορες τουρκικές κυβερνήσεις. Όπως και να έχει, οι διαφωνίες μεταξύ τους δεν ήταν βέβαια ως προς την επίτευξη της Διζωνικής, αλλά στο ότι ζητούσαν πιο μαλακούς τακτικισμούς για την επίτευξη της. Γι’ αυτό και σύσσωμη η κυβέρνηση Ερντογάν, μαζί με τον Τούρκο Α/ΓΕΕΘΑ και τους στρατιωτικούς, παρευρέθηκαν στην κηδεία του, διότι γι’ αυτούς «love or hate Denktaş, you could do nothing but respect him», όπως γράφει ο Murat Yetkin στην ‘Hürriyet’ (14/01/2012) «Denktaş was one of the last of his kind», http://www.hurriyetdailynews.com/denktas-was-one-of-the-last-of-his-kind-.aspx?pageID=238&nID=11480&NewsCatID=409.
[5] ‘Γνώμη online’ (17/01/2012) «Γκιουλ, Ερντογάν, Νταβούτογλου στα κατεχόμενα για την κηδεία Ντενκτάς», http://www.gnomionline.com.cy/index.php?option=com_content&view=article&id=1195:idisi&catid=94:societyculture&Itemid=299. ‘Πολίτης online’ (16/01/2012) «Ραούφ Ντενκτάς: Σε λαϊκό προσκύνημα η σορός», http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=215447,printer.html&-V=webcontent.
[6] ‘Εμπροσθοφύλακας’ (22/06/2010) «Επί Χριστόφια απειλείται για πρώτη φορά το Ψήφισμα 186 και συνεπώς η ίδια η υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας», συλλογή αποδελτιωμένων κειμένων,http://www.efylakas.com/archives/6926. Μαύρος, Λάζαρος (14/05/2011) «Πόσο… “ου” και πόσο “τι”;»,Σημερινήhttp://www.sigmalive.com/simerini/columns/iristho/382487. Μαύρος, Λάζαρος (03/06/2008) «Ενταφιασμός “Διζωνικής”», Σημερινήhttp://www.noitikiantistasis.com/wordpress/?p=729. Για την ιστορία να αναφέρουμε πως ο συντηρητικός-νεοφιλελεύθερος ΔΗΣΥ όχι μόνο δεν διαφώνησε με την εν λόγω μειοδοσία αλλά έβγαλε παρόμοιο κοινό ανακοινωθέν με το “αριστερό” Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα, βλ. Μαύρος, Λάζαρος (07/07/2011) «ΔηΣυ - ΡΤΚ & Τουρκολειχίες», Σημερινή,http://www.sigmalive.com/simerini/columns/iristho/399479.
[7] Για μια προσβάσιμη στο Διαδίκτυο σύντομη αναδρομή της ιστορίας της ΔΔΟ και πως φτάσαμε στο Σχέδιο Ανάν και στις υποχωρήσεις Χριστόφια προς Ταλάτ, βλ. Μαρκουλλής, Μάριος (01/10/2009) «Ο σκοπός της επιδιωκώμενης λύσης: Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία», Προπύργιο,http://www.metopo.org.uk/20092010/en_o_skopos_tis_epidiokomenis_lusis_dizoniki_dikoinotiki_omospondia.html. Επίσης: Λουκαϊδης, Λουκής (30/09/2008) «Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και η έννοια του ομοσπονδιακού κράτους», Ομιλία του Δικηγόρου και τέως Δικαστή του ΕΔΑΔ στην ημερίδα «Η πορεία για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας», Λευκωσία, Νοητική Αντίστασις,http://www.noitikiantistasis.com/wordpress/?p=908. ‘Ερετικό Ιστολόγιο’ (05/02/2010) «Συνοπτική ιστορία της Διζωνικής Διχοτόμησης», http://www.efylakas.com/archives/5468. Τα τελευταία χρόνια έχουν γραφεί πολλά βιβλία και άρθρα για την ΔΔΟ: http://www.efylakas.com/archives/tag/διζωνική-δικοινοτική-ομοσπονδία/.
[8] Το “Σχέδιο Γκιουνές” ήταν το πρώτο διχοτομικό-ομοσπονδιακό σχέδιο των Τούρκων και του Ντενκτάς αμέσως μετά την εισβολή. Ο Γλαύκος Κληρίδης είχε συγκαλέσει σύσκεψη στις 15 Αυγούστου 1974 στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών για συζήτηση επί του Σχεδίου Γκιουνές, στο οποίο προσκλήθηκαν όλοι οι πολιτικοί, πολιτειακοί, εκκλησιαστικοί, πραξικοπηματικοί, κομματικοί και άλλοι παράγοντες. Ο Βάσος Λυσσαρίδης είχε απειληθεί να μην παρευρεθεί στην συνάντηση διότι κανείς δεν θα εγγυάτο την ασφάλειά του από οπλοφόρους της ΕΟΚΑ-Β’. Παρά τις απειλές, παρευρέθη και η ομιλία του απέβη καταλυτική στο να μην γίνει αποδεχτό, βλ. Λυσσαρίδης, Βάσος (2011) Η Ομιλία στο P.I.O., 1974, προλογίζει ο Κώστας Βενιζέλος, εκδ. Λευκωσία: Αιγαίο.
[9] Αθανασιάδης, Σπύρος (14/08/2011) «“Η Αμμόχωστος δεν ήταν στα σχέδια” Ένας στρατιωτικός προσθέτει νέες ψηφίδες στο σχέδιο β’ φάσης της εισβολής», Φιλελεύθερος, σελ. 46,http://www.philenews.com/Digital/Default.aspx?d=20110814&pn=1.
[10] ‘Ελευθεροτυπία’ (11/09/1976), παρατίθεται στο: Μαρκουλλής, Μάριος (30/11/2010) «Η αναβάθμιση του ψευδοκράτους και ο εκβιασμός της Διζωνικής», Σημερινή,http://www.metopo.org.uk/20102011/en_h_anaba8misi_tou_ceudokratous_kai_o_ekbiasmos_tis_dizonikis.html.
[11] ‘Σημερινή’ (12/02/1990), παρατίθεται στο Αργυρού, Φανούλλα (2011) Η Διζωνική Εκτέλεση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκδ. Λεμεσός: Αδράστεια
[12] Περιληπτικά το περιεχόμενο των δύο εκθέσεων (24/11/1956 και 22/12/1956), βλ. Κίνηση για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο (2009) Αιματηρή Αλήθεια, εκδ. Λευκωσία, σελ. 43-44
[13] Σαρρής, Νεοκλής (1982) Η Άλλη Πλευρά, τ. 2, εκδ.: Γραμμή, σελ. 323.
[14] Αργυρού, Φανούλα (2004) Top Secret: Η βρετανική κηδεμόνευση του Κυπριακού και πως φθάσαμε στο Σχέδιο Ανάν, εκδ. Θεσσαλονίκη: Γερμανός, σελ. 81-83
[15] Βλ. και σχετικούς χάρτες: Αργυρού, Φανούλα (2004 ) Top Secret…, σελ. 196.
[16] Αργυρού, Φανούλα (19/08/2007) «“Όχι σε ξενόφερτες λύσεις” (!)», Νοητική Αντίστασις,http://www.noitikiantistasis.com/wordpress/?p=548. Αργυρού, Φανούλα (2011) Η Διζωνική Εκτέλεση…, σελ. 149-150, 288.
[17] Αργυρού, Φανούλα (03/11/2009) «Διζωνική συνωμοσία Κληρίδη-ΑΚΕΛ-Βρετανών: Εζεκίας-Φάντης στο Λονδίνο, μέσω Βάσεων, τη μεσολαβήσει Κληρίδη!», Εμπροσθοφύλακας,http://www.efylakas.com/archives/3612.
[18] Όπως κακώς κατέληξε να αποκαλείται η μόνη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία.
[19] Οι αποφάσεις του 1989 δεν ήταν πραγματικά ομόφωνες, αφού η ΕΔΕΚ είχε διαφωνήσει τότε με την υιοθέτηση της ΔΔΟ ως τελευταίας υποχώρησης. Δυστυχώς, παρά την ξεκάθαρη διαφωνία της που πήγαζε και από την αντιστασιακή και αντικατοχική ιστορία της, είχε χαμηλώσει τους αντιομοσπονδιακούς τόνους με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να τηρεί συγκεχυμένη στάση ως προς τις θέσεις της σχετικά με την ΔΔΟ, βλ. ‘Εμπροσθοφύλακας’ (03/11/2010) «Αυτός είναι ο πραγματικός ΔΗΣΥ: “Πατριδοκάπηλοι” όσοι διαφωνούν με την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία», http://www.efylakas.com/archives/8049. ‘Εμπροσθοφύλακας (09/02/2010) «Η επιστροφή του Ππούνιου: Αποχώρησε η ΕΔΕΚ από την κυβέρνηση Χριστόφια»,http://www.efylakas.com/archives/5380.
[20] Ο Σενέρ Λεβέντ άλλωστε έγραφε για τον Ταλάτ: «Ο Ταλάτ έχει πλέον κερδίσει την εμπιστοσύνη του τουρκικού στρατού, έτσι ώστε να μην αναπολεί κανείς τον Ντενκτάς. Έχει μόνο μια διαφορά από τον Ντενκτάς. Είναι πολύ πιο υπάκουος και φρόνιμος από αυτόν», ‘Πολίτης’ (12/09/2006), το απόσπασμα παρατίθεται εδώ:http://www.noitikiantistasis.com/wordpress/?p=553. Οι υποχωρήσεις Χριστόφια προς Ταλάτ αναλυτικά: Νικολάου, Μάριος (23/01/2010) «Η συνομοσπονδία που ζητήσατε, κ. Χριστόφια», Προπύργιο,http://www.metopo.org.uk/20092010/en_h_sunomospondia_pou_zitisate_k_xristofia.html.
[21] Καούλλας, Λάμπρος (04/10/2009) «Κυπριακή Δημοκρατία: Η σημασία διαφύλαξής της», Φιλελεύθερος,http://www.metopo.org.uk/20092010/en_kupriaki_dimokratia_h_simasia_diafulaxis_tis.html.
[22] Όπως προέβλεπε άλλωστε το επιτελικό σχέδιο του Γραφείου Ειδικού Πολέμου του τουρκικού στρατού “Kıbrıs İstirdat Planı” (“Σχέδιο Επανάκτησης Κύπρου”) το οποίο εκπονήθηκε από τον Ταγματάρχη Ισμαήλ Τανσού, βλ. Κίνηση για Ελευθερία & Δικαιοσύνη στην Κύπρο (2009) Αιματηρή Αλήθεια…, σελ. 46
[23] Ο Κώστας Γιαννακίδης αναφέρει πως ο Γλαύκος Κληρίδης πιθανώς να γλίτωσε τον Ραούφ δύο φορές από εκτέλεση. Μια όταν συνελήφθη το 1967 να εισέρχεται παράνομα στην Κύπρο («Επέστρεψε με μία βάρκα, το 1967. Λέγεται ότι η εντολή του Μακαρίου όπλιζε το εκτελεστικό απόσπασμα, αλλά η παρέμβαση του Κληρίδη έσωσε τη ζωή του Ντενκτάς.») και μια κατά την διάρκεια του εισβολής, όταν ο Κληρίδης ήταν ο μεταπραξικοπηματικός “Πρόεδρος” («Μία ιστορία, που φύεται στη σφαίρα της πολιτικής παραφιλολογίας, αναφέρει ότι τότε έσωσε για δεύτερη φορά τη ζωή του Ντενκτάς, όταν ο τουρκοκύπριος απειλήθηκε από ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις.»). ‘Protagon’ (14/01/2012) «Ο Ντενκτάς του Κληρίδη»,http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.proswpa&id=11757. Είναι φανερό πως δεν θα μπορούσε ο πλασιέ της Διζωνικής να μην αφήσει το σημάδι του και στην κηδεία του φίλου του: «Έξω από το τζαμί Σελιμίγιε υπήρχαν 18 στεφάνια της οικογένειας, της τ/κ και τουρκικής ηγεσίας, αλλά και άλλα από τ/κ οργανώσεις, συνδέσμους και ιδιώτες. Μεταξύ αυτών υπήρχαν στεφάνια από τον Αντώνη Χατζηρούσο, Βουλευτή - όπως έγραφε - των Μαρωνιτών, και τους Παντελή Χατζηφεσά και Μιχάλη Χατζιωσήφ, χωρίς να αναγράφεται οποιαδήποτε ιδιότητά τους. Εξάλλου, εντός της αυλής της εκκλησίας - τζαμιού, τα ευαγή ιδρύματα στα οποία έγινε εισφορά έναντι λουλουδιών, όπως είχε ζητήσει η οικογένεια Ντενκτάς, είχαν αναρτήσει κατάλογο με ονόματα όσων είχαν προβεί σε εισφορά. Στον κατάλογο του ”τ/κ ιδρύματος εκπαίδευσης” αναγραφόταν το όνομα του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, Γλαύκου Κληρίδη.» ‘PhileNews’ (17/01/2012) «Πένθος στα κατεχόμενα: Κηδεύτηκε ο Ραούφ Ντενκτάς παρουσία σύσωμης της τουρκικής ηγεσίας»,http://www.philenews.com/el-gr/Eidiseis-Kypros/22/92280/kideytike-o-raouf-ntenktas-parousia-sysomis-tis-tourkikis-igesias. Περισσότερα για τις στενές και ύποπτες σχέσεις Κληρίδη-Ντενκτάς, μέσα από τα έγγραφα και του Foreign Office, βλ. Αργυρού, Φανούλα (16/01/2012) «Ο “γεννίτσαρος” Ραούφ Ντενκτάς και πως μας επιβλήθηκε ως συνομιλητής αντί να δικαζόταν για τα εγκλήματά του…», Κουκουβάγια,http://fanoulla.koukouvagia.com/?p=101.
[24] Για τις περίεργες οικογενιακές και εθνοφυλετικές ρίζες του Ντενκτάς έγραψε πολλά ο μεγάλος Κύπριος ιστορικός Δρ. Κώστας Κύρρης, βλ. Χαραλαμπίδης, Χαράλαμπος (2003) Ραούφ Ντενκτάς: Βίος και πολιτεία μιας διχασμένης προσωπικότητας της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, εκδ. Θεσσαλονίκη: Γερμανός. Μια τραγική λεπτομέρεια που ίσως επηρέασε όλη την μετέπειτα πορεία του είναι και το γεγονός πως ο Ντενκτάς έχασε την μητέρα του σε ηλικία 18 μηνών, έτσι μεγάλωσε ορφανός από τον ένα γονέα (σελ. 26). Το ότι τα τελευταία του λόγια ήταν στα ελληνικά, όπως μαρτυρεί η θυγατέρα του καταγράφηκε και σε ελληνικά ΜΜΕ αλλά και σε ξένα πρακτορεία ειδήσεων: ‘PhileNews’ (15/01/2012) «Πέθανε ο Ραούφ Ντενκτάς, ηγέτης της κατοχής στην Κύπρο», http://www.philenews.com/el-gr/Tv-Odigos/213/91848/pethane-o-raouf-ntenktas-igetis-tis-katochis-stin-kypro. ‘Associated Press’ via ‘Washington Post online’ (14/01/2012) «Turkish Cypriots declare weeklong mourning period for former leader Rauf Denktash»,http://www.washingtonpost.com/world/middle-east/turkish-cypriots-declare-weeklong-mourning-period-for-former-leader-rauf-denktash/2012/01/14/gIQA3D5YyP_story.html.